Pielgrzymka do Santiago de Compostela i Fatimy – zapisy
Zgodnie z wcześniejszą zapowiedzią, w zimowe ferie, od 22 do 26 lutego 2027 r. organizujemy pielgrzymkę do Grobu św. Jakuba Apostoła w Santiago de Compostela, patrona naszej parafii. Odwiedzimy również Fatimę, w 2027 r. przypada 110. rocznica objawień fatimskich. Samolotową pielgrzymkę z indywidualnym programem dla naszej wspólnoty przygotowuje warszawskie Biuro Podróży HERMES TRAVEL. Ilość miejsc jest ograniczona, zapisy tylko z wpłatą zaliczki 1000 zł. Szczegóły na plakacie, zapisy w kancelarii parafialnej.
Pierwsza rocznica wyboru Leona XIV – 8 maja 2026 r.
Pierwszy rok pontyfikatu Leona XIV nie przyniósł gwałtownych zwrotów ani spektakularnych decyzji, które natychmiast zdominowałyby nagłówki mediów. A jednak trudno oprzeć się wrażeniu, że właśnie w tej powściągliwości kryje się jego zasadnicza siła. Spokój w niespokojnym świecie W czasie, gdy życie publiczne napędzane jest konfliktem, emocją i natychmiastową reakcją, papież konsekwentnie proponuje inny model posługi – oparty na spokoju, dyscyplinie i wewnętrznej spójności. Jego pierwsze słowa – „La pace sia con tutti voi” – okazały się nie tylko pozdrowieniem, ale programem pontyfikatu. W kolejnych miesiącach papież wielokrotnie powracał do tego przesłania, czyniąc wezwanie do pokoju centralnym motywem swojego nauczania i – co szczególnie uwidoczniło się w ostatnich tygodniach – mężnie oraz zdecydowanie tego wezwania do pokoju broniąc. Styl, który buduje jedność Po tak intensywnym roku posługi Piotrowej można mówić już o pewnym jej stylu, który wyłania się z licznych przemówień, audiencji, spotkań, celebracji liturgicznych oraz pierwszych decyzji. Od początku ukazuje się on jako niezwykle spokojny, cierpliwy, pogodny, a zarazem głęboko synodalny. Papież uważnie słucha i obserwuje, starając się dobrze zrozumieć stojące przed nim wyzwania, o czym świadczą liczne spotkania ze współpracownikami. Nie podejmuje pochopnych decyzji pod wpływem emocji – ani własnych, ani medialnych. Jego sposób rządzenia opiera się na konsultacji, prawie i rozumowym osądzie. I chociaż włoscy dziennikarze mówią o „rivoluzione tranquilla” (spokojnej rewolucji), trafniejsze wydaje się określenie „rewolucja spokoju”, który w świecie opartym na emocjach i natychmiastowości jawi się jako prawdziwy skarb. Papież daje przykład wytrwałej pracy, która nie szuka medialnej uwagi, ale stara się uspokoić rozkołysaną Łódź Piotrową. Ojciec Święty realizuje to o czym wielokrotnie mówił jego poprzednik: pragnienie Kościoła, który idzie razem, opierając się na dialogu i szacunku. Odnosi się to do wszystkich – także do duchownych, do których zwraca się z życzliwością, jak ojciec, doceniając ich posługę i nigdy publicznie ani zbiorowo ich nie karcąc. Do synodalnego sprawowania władzy zaproszeni są w szczególności kardynałowie – wszyscy – wezwani do podjęcia głębokiej refleksji na konsystorzu. Liturgia i porządek Styl przywództwa Leona XIV opiera się nie na spektakularnych gestach, lecz na codziennej, systematycznej pracy. Było jej od samego początku więcej niż zwykle ze względu na rok jubileuszowy, w którym przewodniczył niemal wszystkim liturgiom. Po zakończeniu jubileuszu Biskup Rzymu, idąc śladem Jana Pawła II, rozpoczął wizytację rzymskich parafii, ogłoszono również ambitny program podróży apostolskich. Papież sprawuje sakramenty, udziela święceń biskupich, w maju także osobiście wyświęcił kapłanów swojej diecezji, spędzając z nimi przed uroczystością godzinę na prywatnej rozmowie. Uwagę przykuwa jego troska o liturgię. Celebracje Leona XIV są uporządkowane, skupione i wolne od przypadkowości. Znamienne jest także umiłowanie świętych, szczególnie św. Augustyna, którego jest duchowym synem. Również w drobnych – dla mediów często zbyt istotnych – kwestiach papieskich zwyczajów udowadnia, że jego pontyfikat to kontynuacja dziedzictwa poprzedników – nie zrywa z tradycjami za cenę szukania uwagi dla siebie, ale też nie kieruje na nie specjalnie uwagi mediów. Dobrym przykładem takiego podejścia może być kwestia mieszkania, do którego niespiesznie i bez deklaracji czy oświadczeń, zwyczajnie się przeprowadził. Widok zapalonych świateł w oknach pałacu apostolskiego jest poruszającym symbolem, szczególnie dla tych, którzy pamiętają 2 kwietnia 2005 r. Zatrzymajcie się! Z upływem czasu staje się coraz bardziej jasne, że w sprawach fundamentalnych Leon XIV jest zdecydowany i jednoznaczny. Jego postawa łączy łagodność z wewnętrzną siłą. W obliczu narastających napięć globalnych papież wielokrotnie wzywał do zakończenia przemocy. Podczas uroczystej modlitwy o pokój w Bazylice św. Piotra, 11 kwietnia 2026 roku, skierował do świata mocne słowa: „Dość bałwochwalstwa samego siebie i pieniądza! Dość epatowania siłą! Dość wojny!”. Zwracając się bezpośrednio do rządzących państwami, dodał: „Zatrzymajcie się! Przyszedł czas na pokój!”. Był to apel nie tylko religijny, ale głęboko humanitarny – wezwanie do odrzucenia logiki siły. Papież konsekwentnie przypomina, że wojna jest porażką człowieczeństwa, a pokój wymaga odwagi większej niż konflikt. Jasność misji Weryfikacja autentyczności wizerunku papieża Leona nadeszła – zgodnie z ewangeliczną zapowiedzią – poprzez atak z jego własnej ojczyzny. Odpowiedź na publiczną krytykę ze strony prezydenta Stanów Zjednoczonych, który nazwał papieża „słabym” i „niekompetentnym”, ukazała prawdziwą wielkość i siłę Biskupa Rzymu. Reakcja była krótka i znacząca: „Nie boję się. Nie jestem politykiem (…) Będę nadal głośno sprzeciwiał się wojnie”. W tych słowach zawiera się cała jego postawa: brak polemiki, siła, wewnętrzny pokój i jasna świadomość misji, która jest fundamentalnie różna od politycznej. Papież nie wchodzi w logikę konfliktu, ale wznosi się ponad nią, z mocą głosząc Ewangelię. Odważnie i zdecydowanie niczym lew, potrafi stanąć w obronie wartości, które głosi. Pielgrzymowanie do źródeł Charakterystyczną cechą pontyfikatu jest sposób, w jaki Leon XIV się wypowiada. Jego przemówienia są starannie przygotowane, przemyślane i spójne. Papież nie improwizuje i nie odchodzi od tekstu, co nadaje nauczaniu wyjątkową klarowność. Unika uproszczeń, wybierając drogę odpowiedzialności za każde słowo. Nie cofa się przed mówieniem tego, co niewygodne. Widać to było wyraźnie podczas kwietniowej podróży apostolskiej do Afryki. Przemawiając w Bamenda w Kamerunie, papież bezkompromisowo zdiagnozował globalną niesprawiedliwość, nazywając ją „światem odwróconym na opak”. Zamiast uciekać się do dyplomatycznych ogólników, wprost wskazał odpowiedzialność tych, którzy grabią afrykańską ziemię z zasobów, za inwestowanie zysków w broń i „spiralę destabilizacji”. Zwrócił uwagę na bolesny paradoks naszych czasów, w których łatwo znajduje się miliardy dolarów na zabijanie, a brakuje środków na leczenie i edukację. Jak gorzko zauważył: „wystarczy chwila, aby zniszczyć, ale często nie wystarczy całego życia, by odbudować”. Tę ostrą diagnozę spuentował jednak uderzającym obrazem, który pokazuje istotę chrześcijańskiej nadziei: „Świat jest niszczony przez garstkę trzymających władzę, a wspierają go w istnieniu niezliczone rzesze solidarnych braci i sióstr!”. Ten dobitny apel o odrzucenie logiki zysku i nawrócenie ku ludzkiemu braterstwu został, niestety, nieco przysłonięty w globalnych mediach przez bieżące spory polityczne. Jasność wewnątrz Leon XIV nie unika również najtrudniejszych tematów wewnątrzkościelnych, wykazując się przy tym duszpasterską mądrością i teologiczną precyzją. Doskonałym tego przykładem była jego odpowiedź podczas konferencji prasowej w samolocie, w drodze powrotnej z Afryki. Zapytany przez niemiecką dziennikarkę o kontrowersje wokół działań tamtejszego episkopatu i błogosławienia par jednopłciowych oraz o ryzyko rozłamu w Kościele powszechnym, papież odpowiedział w sposób wręcz mistrzowski. Z jednej strony stanowczo uciął spekulacje, przypominając jasne stanowisko Stolicy Apostolskiej: nie ma zgody na formalne błogosławieństwa par w sytuacjach nieregularnych. Z drugiej jednak strony – w duchu kontynuacji nauczania papieża Franciszka i
XVI Przegląd Teatrów – Częstochowa, 29 kwietnia 2026 r.
Finałowa scena zwycięskiej adaptacji “Dziadów, cz. II” zrealizowanej przez uczniów z siniarzewskiej podstawówki.
Fragment nagrodzonej sztuki w wykonaniu uczniów z Siniarzewa
Częstochowa: Grand Prix dla Siniarzewa
Finał XVI Przeglądu Teatrów Szkół i Przedszkoli Stowarzyszenia Przyjaciół Szkół Katolickich odbył się 29 kwietnia w Częstochowie, i jak co roku zgromadził miłośników sztuki, kultury, ale także dziedzictwa św. Jana Pawła II. Od wspomnienia zamiłowania Karola Wojtyły do teatru rozpoczęła się uroczysta gala, która zgromadziła młodych aktorów z dziesięciu szkół Stowarzyszenia Przyjaciół Szkół Katolickich, którzy otrzymali złote maski podczas finałów rozgrywanych w siedmiu regionach. Bielica, Gogolewo, Grabin, Łódź, Opole, Ponikiew, Rychwałdek, Siniarzewo, Stanisław Górny, Wierzbie k. Praszki – to z tych miejscowości przyjechali uczniowie starszych klas zwycięskich szkół podstawowych. Jury, w którym zasiedli znawcy i miłośnicy teatrów, a wśród nich wykładowcy akademiccy, aktorzy, śpiewacy nie miało łatwego zadania, bo poziom występów z roku na rok jest coraz wyższy. Grand Prix w tym roku otrzymali wychowankowie Szkoły Podstawowej Stowarzyszenia Przyjaciół Szkół Katolickich im. św. Józefa Sáncheza del Rio w Siniarzewie. Współczesna adaptacja „Dziadów” Adama Mickiewicza, którą przedstawili zyskała uznanie konkursowego jury, ale też uczniów innych szkół, którzy wzięli udział w tegorocznym przeglądzie. Już drugi rok z rzędu grupa teatralna siniarzewskiej podstawówki okazała się najlepszą w Polsce i po raz kolejny zdobyła Grand Prix i liczne nagrody, a wśród nich wyjazd do Warszawy na premierę filmu „Mistyczka”.
Złota maska dla uczniów siniarzewskiej podstawówki – 16 kwietnia 2026 r.
W Domu Kultury w Zakrzewie odbył się 16 kwietnia regionalny etap XVI Przeglądu Teatrów Szkół i Przedszkoli Stowarzyszenia Przyjaciół Szkół Katolickich, w której wzięli udział uczniowie szkół w Modzerowie, Warząchewce Polskiej, Wólce Czepowej, Miesiączkowie, Lisewie Kościelnym, Łodzi, Pniewie i Siniarzewie. Złotą maskę w kategorii klas 1-4 otrzymali uczniowie Szkoły Podstawowej SPSK im. kard. Stefana Wyszyńskiego w Wólce Czepowej za przedstawienie zatytułowane: „Szewczyk Dratewka – opowieść o dobru, które wraca”, natomiast wśród starszych uczniów od klasy 5 do 8, najlepsza okazała się grupa teatralna ze Szkoły Podstawowej SPSK im. św. Józefa Sáncheza del Rio w Siniarzewie, która zaprezentowała współczesną adaptację „Dziadów” Adama Mickiewicza. Dzieci i młodzież z tych szkół wezmą udział w ogólnopolskim finale przeglądu w Częstochowie. Tematem tegorocznego XVI Przegląd Teatrów Szkół i Przedszkoli Stowarzyszenia Przyjaciół Szkół Katolickich są ponadczasowe wartości w literaturze i dramacie polskim.
Kolejni laureaci pojadą do Włoch – 14 kwietnia 2026 r.
Uczennice szóstej klasy Szkoły Podstawowej Stowarzyszenia Przyjaciół Szkół Katolickich im. św. Józefa Sáncheza del Rio w Siniarzewie, Alicja Więckowska i Zuzanna Ziemkiewicz, zostały 14 kwietnia laureatkami Ogólnopolskiego Konkursu o Życiu i Nauczaniu św. Jana Pawła II, któremu towarzyszyły słowa Ojca Świętego: „Musicie od siebie wymagać, nawet gdyby inni od was nie wymagali”. W nagrodę, wraz z laureatami konkursu o św. Carlo Acutisie, wśród których jest też sześcioro uczniów siniarzewskiej podstawówki, w maju pojadą na pielgrzymkę do Włoch. Uczennice do konkursu o Świętym Papieżu Polaku przygotowywali nauczyciele Renata Bieńkowska, Agnieszka Kamińska, Joanna Saja i Mariusz Szczerbiński. Ośmioro uczniów nie może doczekać się już wyjazdu, a pozostali kolejnych edycji konkursów organizowanych przez Stowarzyszenia Przyjaciół Szkół Katolickich.
Niedziela Palmowa – 29 marca 2026 r.
Niedzielą Męki Pańskiej rozpoczęliśmy obchody Wielkiego Tygodnia. Dzieci i młodzież uczestniczyli w dorocznym konkursie palm wielkanocnych.
Międzyparafialna Droga Krzyżowa z Łowiczka – 27 marca 2026 r.
Po raz kolejny wierni z parafii św. Krzyża w Łowiczku oraz sąsiednich, uczestniczyli w piątek 27 marca w Ekstremalnej Drodze Krzyżowej. Rozpoczęła się ona Mszą św. sprawowaną w parafialnym kościele, której przewodniczył miejscowy proboszcz ks. Dawid Drapała, a homilię wygłosił ks. Julian Głowacki, proboszcz parafii św. Jakuba Apostoła w Siniarzewie. Nawiązując do odczytanego w liturgii słowa fragmentu Ewangelii o próbie ukamienowania Jezusa powiedział, że kamienowanie jest konsekwencją grzechu pychy – uważania siebie za lepszego od innych. Wskazał także, że każdorazowe uczestnictwo w nabożeństwie Drogi Krzyżowej jest przeciwieństwem kamienowania, bo wymaga pokory, a więc uznania wyższości Boga, który z miłości do człowieka dokonuje dzieła Odkupienia przez mękę, śmierć i zmartwychwstanie oraz przyznania się do swojej grzeszności. Zaznaczył, że pokora jest potrzebna by człowiek nie popadł w pychę i nie kamienował innych myślą, słowem i czynem, kamieniem obmowy, oszczerstwa, kłamstwa, nienawiści. Po zakończeniu liturgii i pozdrowieniu uczestników słowami skierowanego do nich listu biskupa włocławskiego Krzysztofa Wętkowskiego, przed świątynią w Łowiczku pierwszą stacją rozpoczęło się nabożeństwo Drogi Krzyżowej, które zakończyło się po dwóch i pół godzinie drogi, czternastą stacją przeżywaną przed kościołem parafialnym w Siniarzewie. Natomiast już w świątyni odśpiewany został Apel Jasnogórski, który był zwieńczeniem zawierzenia intencji, które uczestnicy nieśli w nabożeństwie pasyjnym sprawowanym w wyjątkowych okolicznościach./Aleksandra Świtalska fot. Dariusz Molenda
Przedstawienie przedszkolaków i uczniów – 25 marca 2026 r.
Radziejów: diecezjalne obchody Dnia Świętości Życia W uroczystość Zwiastowania Pańskiego wierni podejmują dzieło Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego. Podczas diecezjalnych obchodów Dnia Świętości Życia w Sanktuarium Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Radziejowie ponad 30 osób złożyło przyrzeczenie codziennej modlitwy przez dziewięć miesięcy w intencji nienarodzonego jeszcze dziecka, którego życie jest zagrożone. Uroczystą Eucharystię sprawowaną pod przewodnictwem biskupa włocławskiego Krzysztofa Wętkowskiego poprzedził Różaniec. Parafianie mieli także okazje do skorzystania z sakramentu pokuty i pojednania z racji kończących się tego dnia wielkopostnych rekolekcji. Mszę świętą koncelebrowali proboszczowie parafii dekanatu radziejowskiego oraz ks. Piotr Wolny, diecezjalny duszpasterz rodzin i ks. Adam Zieliński, dyrektor wydziału duszpasterskiego włocławskiej kurii diecezjalnej. – Dzisiaj przeżywamy ten moment dziewięć miesięcy przed Bożym Narodzeniem, aby zaznaczyć ścisły związek między zwiastowaniem a narodzeniem Pana Jezusa – zaznaczył ksiądz biskup w homilii i przywołał przedstawienia sceny zwiastowania w sztuce. Wskazał, że w sposób zupełnie nieoczekiwany Bóg wkroczył w życie zarówno Maryi, jak i Józefa, aby zaprosić ich do udziału w swoim życiu. – I nasze życie niesie ze sobą różne wyzwania, kiedy stajemy bezradni i oszołomieni tym, co ma się dokonać. Nie zawsze dostrzegamy Boże działanie w tych wydarzeniach i bywa, że nie jesteśmy gotowi odpowiedzieć na słowo, które Pan do nas kieruje w różny sposób – mówił bp Wętkowski. W ten sposób nawiązał do tajemnicy wiary, która jest zaufaniem i zawierzeniem Bogu. Ksiądz biskup postawił diagnozę, że człowiek dziś nie ufa słowu, ponieważ wielokrotnie rozczarował się zapewnieniami drugiego człowieka. Biskup włocławski przypomniał, że obchodzony w uroczystość Zwiastowania Pańskiego Dzień Świętości Życia jest inicjatywą św. Jana Pawła II. Przestrzegał, że człowiek nadal chce wchodzić w rolę Boga i decydować o życiu, jego początku i końcu. Jako przesłanie tego dnia wskazał ksiądz biskup troskę o życie według prawa Bożego. Ukazał również siłę modlitwy osób zaangażowanych w ochronę życia od momentu poczęcia. Po homilii nastąpił moment przyrzeczenia codziennej modlitwy w intencji zagrożonego życia, które od podejmujących Duchową Adopcję Dziecka Poczętego przyjął miejscowy proboszcz o. Krzysztof Tarnowski OFMConv. Po zakończeniu Mszy świętej zgromadzeni obejrzeli spektakl zatytułowany „Życie – najcenniejszy dar Boga” w wykonaniu przedszkolaków i uczniów Szkoły Podstawowej Stowarzyszenia Przyjaciół Szkół Katolickich im. św. Józefa Sáncheza del Rio w Siniarzewie, przygotowany pod kierunkiem nauczycielek Doroty Polaszewskiej, Aleksandry Polaszewskiej, Agnieszki Kamińskiej i Justyny Krużyńskiej. Program artystyczny zawierał fragmenty Pisma Świętego, scenę Zwiastowania Pańskiego, przesłanie Dnia Świętości Życia, odwołanie do troski o życie we współczesnej rodzinie, nawiązanie do nauczania papieża Jana Pawła II oraz utwory muzyczne. Uczniowie siniarzewskiej podstawówki wykazali się w nim licznym talentami, a ich rodzice i wychowawcy zadbali o odpowiednie stroje i rekwizyty.
